Kompresuj pliki MP3

MP3 – format, dzięki któremu muzyka stała się przenośna

MP3 (MPEG-1 Audio Layer III) powstał w dużej mierze w Instytucie Fraunhofera i został ustandaryzowany w 1993 roku. Jest stratny: korzysta z modelu ludzkiego słuchu, by odrzucać dźwięki, których raczej nie zauważysz, np. ciche tony zagłuszane przez głośniejsze o zbliżonej częstotliwości. Patenty wygasły w 2017 roku, a MP3 pozostaje jedynym formatem audio, który odtworzy każdy telefon, radio samochodowe, przeglądarka, inteligentny głośnik i aplikacja do podcastów.

Rozmiar pliku MP3 zależy wyłącznie od bitrate i czasu trwania. Przy 128 kb/s minuta zajmuje 128 000 × 60 ÷ 8 = 960 KB, czyli mniej więcej 1 MB na minutę; przy 320 kb/s to 2,4 MB na minutę; nagranie mowy przy 64 kb/s mono potrzebuje mniej niż pół megabajta na minutę.

Wybór bitrate

Mono zmniejsza o połowę ilość informacji, którą koder musi opisać, więc przy mowie pozwala użyć niższego bitrate bez szumiącego, „podwodnego” brzmienia, jakie daje stereo przy niskim bitrate. Obniżenie częstotliwości próbkowania z 44,1 kHz do 22,05 kHz również pomaga przy nagraniach głosu, bo mowa ma niewiele energii powyżej 10 kHz.

Stały bitrate (CBR) przeznacza tę samą liczbę bitów na każdą sekundę. Zmienny bitrate (VBR) daje więcej bitów złożonym fragmentom, a mniej ciszy, co zwykle zapewnia lepszą jakość przy tym samym średnim rozmiarze.

Jak zmniejszyć istniejący plik MP3

Każdy plik MP3 kompresowany tutaj jest dekodowany i kodowany ponownie za pomocą LAME – otwartoźródłowego kodera MP3 działającego w twojej przeglądarce. Ponieważ MP3 jest stratny, to drugie pokolenie strat. Zejście z 320 kb/s do 128 kb/s zwykle wystarcza do codziennego słuchania; zejście ze 128 kb/s do 96 kb/s szybciej, niż sugerują liczby, dodaje do muzyki słyszalne artefakty. Wynikają z tego dwie zasady:

• Nigdy nie podnoś bitrate. Plik 128 kb/s zakodowany ponownie przy 320 kb/s jest większy i nie brzmi lepiej; utracone szczegóły nie wracają.
• Przy mowie największą pojedynczą oszczędność daje zwykle mono przy 64 kb/s; przy muzyce spróbuj 160 kb/s i posłuchaj fragmentu z talerzami, które najszybciej zdradzają artefakty.

Domyślnie wynikiem jest znowu MP3, a menu formatu oferuje też wydajniejsze AAC (w pliku M4A) i Opus; jeśli przeglądarka nie potrafi utworzyć AAC, używany jest Opus. AAC i Opus brzmią lepiej niż MP3 przy tym samym niskim bitrate, dlatego to dobry wybór dla wiadomości głosowych i podcastów, jeśli odtwarzacz odbiorcy je obsługuje.

Częste problemy

• Okładka albumu sprawia, że małe pliki robią się duże. Osadzony obraz okładki może przekraczać megabajt, czyli więcej niż dwie minuty mowy przy 64 kb/s.
• Okładka zajmuje miejsce. Tagi i okładka są domyślnie zachowywane, a osadzona okładka w wysokiej rozdzielczości może dodać megabajt do każdego utworu. Wyłącz opcję „Zachowaj tagi i okładkę” dla plików, które mają się tylko odtwarzać.
• Plik z komunikatora brzmi źle. Był już mocno skompresowany. Ponowna kompresja tylko go pogorszy; jeśli możesz, wróć do oryginalnego nagrania.

Pytania o MP3

Powiązane narzędzia

Nieskompresowane nagrania lepiej zacząć od strony o WAV, a pliki AAC mają własną stronę o AAC. Wszystkie formaty znajdziesz na stronie kompresora audio; przeczytaj też, jak to działa.