MP3 dosyalarını sıkıştırın

MP3: müziği taşınabilir kılan format

MP3 (MPEG-1 Audio Layer III) büyük ölçüde Fraunhofer Enstitüsü’nde geliştirildi ve 1993’te standartlaştırıldı. Kayıplıdır: fark etmeniz pek olası olmayan sesleri, örneğin yakın frekanslardaki daha yüksek seslerin maskelediği sessiz tonları atmak için insan işitmesinin bir modelini kullanır. Patentlerin süresi 2017’de doldu ve MP3, her telefonun, araba teybinin, tarayıcının, akıllı hoparlörün ve podcast uygulamasının çaldığı tek ses formatı olmaya devam ediyor.

Bir MP3’ün boyutu yalnızca bit hızına ve süresine bağlıdır. 128 kbps’te bir dakika 128.000 × 60 ÷ 8 = 960 KB yer kaplar, yani dakikada kabaca 1 MB; 320 kbps’te dakikada 2,4 MB’tır; 64 kbps mono bir konuşma dosyası ise dakikada yarım megabayttan az yer kaplar.

Bit hızını seçmek

Mono, kodlayıcının tanımlaması gereken bilgiyi yarıya indirir; bu yüzden konuşmada, düşük bit hızlı stereonun ürettiği hışırtılı, su altı gibi ses olmadan daha düşük bir bit hızı kullanmanıza olanak tanır. Örnekleme hızını 44,1 kHz’ten 22,05 kHz’e düşürmek de ses kayıtlarına yardımcı olur, çünkü konuşmanın 10 kHz üzerinde pek enerjisi yoktur.

Sabit bit hızı (CBR) her saniyeye aynı sayıda bit harcar. Değişken bit hızı (VBR) karmaşık bölümlere daha fazla, sessizliğe daha az harcar ve genellikle aynı ortalama boyutta daha iyi kalite verir.

Mevcut bir MP3’ü küçültmek

Burada sıkıştırdığınız her MP3, tarayıcınızda çalışan açık kaynaklı MP3 kodlayıcısı LAME ile çözülür ve yeniden kodlanır. MP3 kayıplı olduğundan bu, ikinci kuşak bir kayıptır. 320 kbps’ten 128 kbps’e inmek gündelik dinleme için genellikle sorun olmaz; 128 kbps’ten 96 kbps’e inmek ise müziğe sayıların düşündürdüğünden daha hızlı duyulabilir bozulmalar ekler. Buradan iki kural çıkar:

• Bit hızını asla yükseltmeyin. 320 kbps’te yeniden kodlanmış 128 kbps’lik bir dosya daha büyüktür ve daha iyi duyulmaz; kaybolan ayrıntı geri gelmez.
• Konuşmada tek başına en büyük tasarruf genellikle 64 kbps mono’dur; müzikte 160 kbps’i deneyin ve bozulmaları ilk ele veren zillerin olduğu bir bölümü dinleyin.

Çıktı varsayılan olarak yine MP3’tür; format menüsü ayrıca daha verimli AAC (M4A dosyası içinde) ve Opus sunar; tarayıcınız AAC oluşturamıyorsa onun yerine Opus kullanılır. AAC ve Opus aynı düşük bit hızında MP3’ten daha iyi duyulur; bu da alıcının oynatıcısı destekliyorsa onları sesli mesajlar ve podcast’ler için iyi bir seçim yapar.

Sık karşılaşılan sorunlar

• Albüm kapağı küçük dosyaları büyütüyor. Gömülü bir kapak resmi bir megabaytı aşabilir; bu, 64 kbps’te iki dakikadan uzun konuşmadan fazladır.
• Kapak resmi yer kaplıyor. Etiketler ve kapak resmi varsayılan olarak korunur ve gömülü yüksek çözünürlüklü bir kapak her parçaya bir megabayt ekleyebilir. Yalnızca çalınması gereken dosyalar için “Etiketleri ve kapak resmini koru” seçeneğini kapatın.
• Mesajlaşma uygulamasından gelen bir dosya kötü duyuluyor. Zaten sıkı biçimde sıkıştırılmıştı. Yeniden sıkıştırmak onu yalnızca kötüleştirir; mümkünse orijinal kayda geri dönün.

MP3 hakkında sorular

İlgili araçlar

Sıkıştırılmamış kayıtlara WAV sayfasından başlamak daha iyidir; AAC dosyalarının da kendi AAC sayfası vardır. Tüm formatları ses sıkıştırıcı sayfasında görün ve nasıl çalışır sayfasını okuyun.