Najczęściej zadawane pytania

Nie. Każdy plik jest odczytywany i kompresowany w przeglądarce, na twoim komputerze lub telefonie. oCompress nie ma serwera, który przyjmuje pliki, więc nie mamy czego przechowywać, oglądać ani usuwać. Narzędzie pobiera z naszej strony jedynie własny kod programu.

Skompresuj jeden plik, żeby silnik się załadował, a potem odłącz się od internetu i skompresuj kolejny plik tego samego typu: nadal działa. Możesz też podczas kompresji obserwować kartę Sieć w narzędziach deweloperskich przeglądarki (F12); żadne żądanie nie zawiera twojego pliku. Szczegóły znajdziesz na stronie Jak to działa.

Ponieważ dokument nigdy nie opuszcza twojego urządzenia, kompresja umowy czy odcinka wypłaty nie udostępnia go nikomu poza tymi, którzy już mają dostęp do twojego komputera. Jak w przypadku każdej strony korzystaj z aktualnej przeglądarki i upewnij się, że pasek adresu pokazuje ocompress.com z bezpiecznym połączeniem.

Serwis korzysta z Google Analytics i wyświetla reklamy Ezoic i Google, które używają plików cookie. Narzędzia zgłaszają anonimowe zdarzenia, takie jak rodzaj użytego narzędzia i przybliżone przedziały rozmiaru, nigdy nazwy ani zawartość plików. Wszystko wymienia polityka prywatności (po angielsku).

Nie. Narzędzia działają w każdej aktualnej przeglądarce bez rozszerzenia, aplikacji i rejestracji. Otwórz stronę, upuść plik, pobierz wynik. Na telefonie możesz też wybierać pliki z galerii zdjęć lub aplikacji Pliki.

Kompresja obrazów i dokumentów działa we wszystkich aktualnych wersjach Chrome, Edge, Firefoksa, Safari i Opery. Wideo i większość konwersji audio wymagają dodatkowo interfejsu WebCodecs, który mają aktualne przeglądarki oparte na Chromium, Firefox od wersji 130 i Safari od wersji 26. Jeśli twoja przeglądarka go nie ma, narzędzie o tym poinformuje; obrazy, dokumenty oraz konwersja WAV lub AIFF do MP3, FLAC lub WAV nadal działają. Firefox nie potrafi tworzyć dźwięku AAC, więc zamiast niego używa Opus.

Tak, nie ma limitu liczby plików. Dodaj partię plików różnych typów, a każdy trafi do właściwego silnika; kilka obrazów jest przetwarzanych równolegle, filmy – jeden po drugim. Po zakończeniu partii przycisk Pobierz wszystkie zapisuje wszystko w jednym archiwum ZIP.

Tak, gdy strona i silnik dla twojego typu plików się załadują. Połączenie jest potrzebne tylko do pobrania kodu programu, a nie do przetwarzania plików; wybranie formatu wyjściowego, którego jeszcze nie używałeś, może najpierw wymagać pobrania jego kodeka.

Pliki z listy są po krótkiej chwili kompresowane ponownie z nowym ustawieniem, więc możesz szybko porównać wyniki. „Przywróć domyślne” przywraca zalecany profil.

To zależy od tego, jak plik powstał. Zdjęcia z aparatów, zeskanowane PDF-y, nieskompresowane nagrania WAV i filmy z telefonu zwykle mocno się kurczą. Pliki już skompresowane, np. obrazy zapisane z serwisów społecznościowych, kurczą się niewiele. Narzędzie pokazuje dokładny wynik dla każdego pliku, zanim go pobierzesz. Jeśli celujesz w konkretny limit, zmniejszenie wymiarów obrazów lub rozdzielczości filmów zwykle pomaga bardziej niż obniżenie jakości.

Skompresowana wersja nie byłaby mniejsza, więc narzędzie zachowało twój oryginał, zamiast dawać ci większą kopię. Jeśli nadal potrzebujesz zaoszczędzić miejsce, spróbuj mocniejszych ustawień, mniejszego maksymalnego rozmiaru lub innego formatu wyjściowego.

Przy ustawieniach domyślnych i w normalnych warunkach oglądania lub słuchania – zwykle nie. W przypadku obrazów suwak przed i po z powiększeniem pozwala samodzielnie obejrzeć szczegóły; w przypadku wideo i audio podgląd odtwarza wynik, zanim go zapiszesz.

Nie. Pobierane pliki zawierają tylko twoją treść, bez logo, dodanego tekstu i dodatkowych klatek. Dotyczy to każdego typu plików i każdego profilu, bez żadnych opłat.

Tylko jeśli masz pewność, że nigdy nie będziesz go potrzebować w pełnej jakości. Kompresji stratnej nie da się cofnąć, więc zachowuj oryginały zdjęć, nagrań i dokumentów, które możesz chcieć wydrukować, edytować lub zarchiwizować. Dobrym nawykiem jest traktowanie skompresowanego pliku jako kopii do wysyłania, a oryginału jako wersji wzorcowej.

Obrazy (JPG, PNG, GIF, SVG, TIFF, WebP, AVIF, BMP), wideo (MP4, MOV, M4V, MKV, WebM, MPEG-TS), audio (MP3, WAV, AAC, FLAC, M4A, AIFF, OGG, Opus) i dokumenty (PDF, DOCX, XLSX, PPTX oraz ich odpowiedniki OpenDocument). Stare pliki DOC, XLS i PPT można spakować do ZIP. Każdy format ma własną stronę z zalecanymi ustawieniami, dostępną z menu u góry.

Tak, bo wszystko musi zmieścić się w pamięci jednej karty przeglądarki. Limity to 200 MB i 100 megapikseli dla obrazów, 300 MB dla plików PDF i Office (120 MB na telefonach i tabletach), 500 MB dla starych plików DOC, XLS i PPT (200 MB na telefonach i tabletach) oraz 4 GB dla wideo i audio (1 GB na telefonach i tabletach). Narzędzie jasno informuje, gdy plik jest za duży. Zamknięcie innych kart zwalnia pamięć, a komputer radzi sobie ze znacznie większymi plikami niż telefon.

Przeglądarki nie otwierają tych kontenerów (ani WMV, FLV czy MPG) i nie mają dekoderów dźwięku Windows Media ani starych kodeków z plików AVI. Najpierw przekonwertuj je do MP4, WAV lub MP3 programem na komputer, takim jak VLC, HandBrake czy Audacity; jak to zrobić, wyjaśniają strony o WMA i AVI.

Większość usług pocztowych pozwala na 20–25 MB na wiadomość, ale załączniki po zakodowaniu do wysyłki rosną o ok. jedną trzecią. Przy usłudze z limitem 25 MB trzymaj się łącznie ok. 18 MB. Strona o limitach rozmiaru plików podaje dokładne wartości dla poszczególnych usług.