Kompresuj dźwięk AAC

AAC – następca MP3

AAC (Advanced Audio Coding) został ustandaryzowany w 1997 roku jako część MPEG-2, a później MPEG-4, przez wiele tych samych organizacji, które stworzyły MP3. Usuwa kilka słabości MP3: ma bardziej elastyczną transformatę, lepiej radzi sobie z ostrymi atakami dźwięku, takimi jak bębny czy kastaniety, i obsługuje częstotliwości próbkowania do 96 kHz oraz do 48 kanałów. Przy tym samym bitrate AAC na ogół brzmi lepiej niż MP3, dlatego stał się formatem audio iTunes i Apple Music, YouTube, większości serwisów streamingowych, telewizji cyfrowej i praktycznie każdego pliku wideo w MP4.

Strumień AAC można zapisać na dwa sposoby. Goły plik .aac to surowy strumień ADTS, czyli ciąg małych ramek, z których każda ma własny nagłówek – używają go niektóre dyktafony, strumienie radiowe i aplikacje na Androida. W kontenerze MP4 ten sam dźwięk nazywa się M4A, który dodaje tagi, okładkę i szybkie przewijanie.

Profile AAC i bitrate

HE-AAC odtwarza wysokie częstotliwości z niewielkiej ilości informacji pomocniczych, zamiast je zapisywać, co działa zaskakująco dobrze przy niskim bitrate, ale przy wyższym brzmi sztucznie. AAC-LC to bezpieczny wybór domyślny i jedyny profil AAC, który zapisuje narzędzie – zawsze przy 32 kHz lub więcej (44,1 lub 48 kHz w Chrome i Edge w Windows).

Dla orientacji: Apple Music i iTunes Store sprzedają AAC przy 256 kb/s – przy tej wartości większość ludzi nie odróżni go od płyty CD. Dla mowy 64 kb/s mono brzmi wyraźnie i potrzebuje 480 KB na minutę; koder AAC w Chrome i Edge w Windows zaczyna od 96 kb/s, więc przy tak małych plikach z mową wybierz format wyjściowy MP3 lub Opus.

Kompresja plików AAC

Ponieważ AAC jest już stratny, jego kompresja oznacza dekodowanie i ponowne kodowanie z niższym bitrate lub mniejszą liczbą kanałów. Praktyczne wybory:

• Za duża wiadomość głosowa lub nagranie dyktowane: mono, 48–64 kb/s, z MP3 lub Opus jako formatem wyjściowym.
• Plik z muzyką na telefon z małą pamięcią: stereo, 128 kb/s. Poniżej tej wartości artefakty na talerzach i oklaskach stają się słyszalne szybciej niż przy nowym kodowaniu ze źródła bezstratnego.
• Dźwięk do pokazu slajdów lub na stronę internetową: pod komentarzem mówionym zwykle wystarcza 96 kb/s stereo.

Wynik pozostaje w AAC: źródło M4A lub MP4 staje się plikiem M4A, a surowy strumień .aac pozostaje surowym strumieniem .aac. Firefox nie ma kodera AAC, więc tam wynikiem jest plik Opus. Jeśli źródło ma już niski bitrate, niewiele da się zyskać, a narzędzie zwraca twój plik bez zmian zamiast gorzej brzmiącej kopii tego samego rozmiaru.

Częste problemy

• Plik nie przewija się prawidłowo. Surowe strumienie ADTS nie mają indeksu, więc niektóre odtwarzacze nie potrafią przeskoczyć do wybranego miejsca ani pokazać prawidłowego czasu trwania. Pomaga konwersja do M4A programem na komputer, np. VLC; kompresor zostawia surowy strumień surowym.
• Windows nie pokazuje długości. Przyczyna jest ta sama; rozwiązaniem jest kontener z indeksem.
• Plik ma rozszerzenie .aac, ale się nie otwiera. Niektóre aplikacje używają tego rozszerzenia dla plików, które w rzeczywistości są M4A albo nawet zawierają inne kodeki. Narzędzie sprawdza zawartość, a nie nazwę.

Pytania o AAC

Zobacz też

Porównaj z MP3, zobacz wszystkie formaty na stronie kompresora audio albo przeczytaj, jak to działa.